Artigo de William Sheehan, cortes\u00eda de Sky & Telescope<\/a><\/em><\/p>\n Mentres loitaba contra a abxecta pobreza en Nashville logo da Guerra Civil, o futuro astr\u00f3nomo Edward Emerson Barnard<\/a> recibiu unha Biblia do seu profesor da escola dominical. Gardouna toda a vida, mais \u00e1 parte de escribir nela o seu nome, s\u00f3 subli\u00f1ou unha pasaxe (Xob 38:31-32):<\/p>\n Podes manter unida a doce ligaz\u00f3n das Pl\u00e9iades, ou desfacer as ataduras de Ori\u00f3n? Cando Barnard era mozo a\u00ednda era pos\u00edbel ver a V\u00eda L\u00e1ctea dende o centro de Nashville, e a s\u00faa visi\u00f3n ench\u00edao de abraio. Hoxe, nos Estados Unidos, menos do 10% dos nenos e nenas viven en zonas onde a visi\u00f3n do ceo nocturno se parece \u00e1 que gozaba Barnard. Se vivise baixo ceos con contaminaci\u00f3n luminosa, experimentar\u00eda Barnard a mesma sensaci\u00f3n de abraio baixo o ceo nocturno que o motivou a subli\u00f1ar a pasaxe de Xob e o encami\u00f1ou a unha vida apaixonada de estudo e observaci\u00f3n do ceo?<\/p>\n O abraio, a emoci\u00f3n que est\u00e1 na cerna da nosa motivaci\u00f3n cara \u00e1 astronom\u00eda, s\u00f3 en tempo recente recibiu a atenci\u00f3n dos psic\u00f3logos. Menos co\u00f1ecida c\u00e1s \u201cdez grandes\u201d (amor, medo, tristeza, etc), hai quen a chama a \u201cund\u00e9cima emoci\u00f3n\u201d. Os seres humanos poden ser a \u00fanica especie que a sinta, e algunha xente talvez nunca a experimente. Outras persoas, por\u00e9n, est\u00e1n intimamente familiarizadas con ela e co\u00f1ecen ben ese arreguizo que percorre a espi\u00f1a dorsal.<\/p>\n O neuropsic\u00f3logo Paul Pearsall define abraio coma un \u201cabafador e desconcertante sentimento de conexi\u00f3n cun universo sorprendente que adoita estar m\u00e1is al\u00e1 da estreita franxa da nosa conciencia\u201d. Sen d\u00fabida moitos lectores de Sky & Telescope poden datar o comezo do seu interese cun episodio espec\u00edfico de abraio, quizais a visi\u00f3n dunha eclipse total ou un cometa maxestoso.<\/p>\n A xente moza hoxe a\u00ednda experimenta o abraio? Cada vez m\u00e1is, o universo vis\u00edbel est\u00e1 en claro retroceso. Por suposto, sempre haber\u00e1 substitutos virtuais: a visi\u00f3n da Cassini dos aneis de Saturno, as imaxes do Telescopio Espacial Hubble de galaxias distantes, e todo o demais.<\/p>\n Mais por espectaculares que sexan, levantan as mesmas emoci\u00f3ns profundas, con potencial para cambiarche a vida, que proporciona o sentimento directo de pertenza ao universo? Con esas imaxes, canto tempo transcorre entre o \u201cque abraiante!\u201d e o \u201cque aburrido!\u201d?<\/p>\n Quizais Barnard, se vivise hoxe, en vez de reflexionar en soidade sobre os planetas veci\u00f1os co seu pequeno telescopio ocupar\u00eda o seu tempo en Facebook. Quizais ter\u00eda m\u00e1is autoestima, pois alg\u00fans estudos recentes proban que o uso das redes sociais incrementa o narcisismo (amor propio).<\/p>\n O abraio, pola contra, conduce a un sentimento de pequenez, di o psic\u00f3logo Paul Piff (Universidade de California, Irvine) e iso alenta aos que o senten a amosar m\u00e1is tendencias sociais. Son m\u00e1is xenerosos e emp\u00e1ticos e coidan aos outros m\u00e1is que os seus pares non inspirados polo abraio.<\/p>\n Este \u00e9 un argumento, na mi\u00f1a opini\u00f3n, para facer da astronom\u00eda -e a exposici\u00f3n a outros aspectos do \u201cdesco\u00f1ecido\u201d- unha materia central nos planos de desenvolvemento infantil e os curr\u00edculos educativos. Se alentamos o abraio, a emoci\u00f3n esencial da astronom\u00eda, non s\u00f3 estaremos convidando aos nenos e nenas a unha paix\u00f3n polo estudo do universo para toda a vida, sen\u00f3n que os animaremos a forxaren comunidades m\u00e1is consideradas e cari\u00f1osas na Terra.<\/p>\n *O colaborador William Sheehan, que publicou en 1995 unha biograf\u00eda de E. E. Barnard, retirouse recentemente despois de tres d\u00e9cadas coma psiquiatra. Este artigo publicouse primeiro en Sky & Telescope<\/a>. A International Dark-Sky Association<\/a> d\u00e1 as grazas a Sky & Telescope por permitirlle a republicaci\u00f3n do artigo<\/a> e n\u00f3s agradecemos \u00e1 IDA por deixarnos traducir os seus contidos ao galego. Traduci\u00f3n: Martin Pawley.<\/em><\/p>\n Nota:<\/strong> no orixinal a pasaxe de Xob emprega o h\u00e1pax “Mazzaroth<\/a>“, que se refire \u00e1s constelaci\u00f3ns. O volume manexado por Barnard cita nese verso a estrela Arcturus en lugar da Osa Maior como fan outras Biblias<\/a>.<\/p>\n <\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":" A \u201cund\u00e9cima emoci\u00f3n\u201d levounos a moitos de n\u00f3s \u00e1 astronom\u00eda. Poden experimentala a\u00ednda hoxe as nenas e os nenos? Artigo de William Sheehan, cortes\u00eda de Sky & Telescope Mentres loitaba contra a abxecta pobreza en Nashville logo da Guerra Civil, o futuro astr\u00f3nomo Edward Emerson Barnard recibiu unha Biblia do seu profesor da escola dominical. Gardouna toda a vida, mais \u00e1 parte de escribir nela… <\/p>\n![\"Awe\"](\"http:\/\/agrupacionio.com\/wp-content\/uploads\/2016\/07\/Awe.jpg\")
<\/p>\n
\nPodes facer sa\u00edr as constelaci\u00f3ns ao seu tempo, ou guiar a Arcturus e os seus fillos?<\/p>\n